Atak z odkrycia

Atak z odkrycia to wieża, goniec albo hetman wycelowany w figurę przez dokładnie jedną figurę koloru atakującego. Figura w środku musi mieć legalny ruch, który schodzi z tej linii. Figura na końcu linii jest niebroniona albo cenniejsza od atakującego.

Na co zwracać uwagę

Bateria już stoi na szachownicy. Jeden spokojny ruch figury ze środka odsłania linię. Kto patrzy tylko na figury, które biją od razu, przegapia strzał, który pojawia się dopiero po zejściu z linii.

Kiedy to sprawdzać

Podczas sprawdzania zagrożeń pytasz, które baterie przeciwnika mogą się otworzyć na Twoje figury. Podczas szukania najlepszego ruchu pytasz, które Twoje baterie mogą się otworzyć na figury przeciwnika. Ruch, który zostaje między atakującym a celem, się nie liczy. Pion na a7, który może zagrać tylko a6 albo a5 — oba pola nadal między wieżą na a8 a pionem na a4 — nie tworzy ataku z odkrycia.

Dlaczego w partii się to przeocza

Linia jest zasłonięta, więc nie wygląda jak atak. Łatwo też pomylić ją ze związaniem, w którym figura w środku jest koloru celu. Przy związaniu zejście figury ze środka nie odsłania ataku na tę samą bierkę.

Jak trenuje to WayChess

Rysujesz strzałkę od atakującego do każdej figury pod atakiem z odkrycia: najpierw na swoje figury, potem na figury przeciwnika. Pominięta linia pojawia się na bursztynowo, a zbędna strzałka na czerwono. Gdy takiego ataku nie ma, zatwierdzasz bez strzałek. Wchodzenie pod atak z odkrycia to ta sama linia po ruchu, który stawia figurę na jej końcu.

Pokrewne sprawdzenia

Użyteczne rentgeny to szerszy filtr: linia ma znaczenie, niezależnie od tego, czy to związanie, czy odkrycie. Związanie każe znaleźć każdą linię, w której figura w środku jest koloru celu. Związanie czy atak z odkrycia nazywa jeden użyteczny rentgen, który jest już narysowany. Wchodzenie pod atak z odkrycia sprawdza kandydata, który wchodzi na tę linię.

Zobacz wszystkie nawyki.